Geschiedenis van Dubrovnik - Historische en Culturele Informatie over Dubrovnik
Dubrovnik werd in de eerste helft van de 7e eeuw gesticht door een groep vluchtelingen uit Epidaurum (het huidige Cavtat). Zij vestigden zich op het eiland en noemde het Laus. Tegenover Laus, aan de voet van de berg Srđ, ontwikkelden Slaven hun eigen nederzetting en noemde het Dubrovnik ("Dub" is een houtsoort). De twee nederzettingen waren van elkaar gescheiden door een kanaal, het huidige Place of Stradun, dat in de 12e werd drooggelegd. Sinds die tijd zijn de twee nederzettingen verenigd. Ongeveer in dezelfde tijd werd met de bouw van de stadsmuren, die de stad moest beschermen tegen vijanden die Dubrovnik wilden veroveren, begonnen.

De constitutie van de Republiek van Dubrovnik was strikt aristocratisch. De bevolking was verdeeld in drie klassen: de adel, de burgerij en de handwerkslieden of het plebs. De uitvoerende macht was geconcentreerd in de handen van de adel. De burgerij had recht op een aantal minder belangrijke posten, terwijl het plebs helemaal geen invloed op het bestuur kon uitoefenen. Huwelijken tussen leden van de verschillende sociale groepen waren verboden.
Het bestuur van de Republiek had een verlicht karakter en gaf al vroeg blijk van respect voor rechtvaardigheid en mensenrechten. Zo werd bijvoorbeeld de slavenhandel al in 1418 afgeschaft.